zeehavenzondag atelier 9 september

Aan de slag met PANPASTELS.
Een fijngepoederde pastel in een grote nap, die het werken met pastel eenvoudiger laat combineren met andere media. Het geeft minder stof en is uitgumbaar.
We begonnen met sfeer neer te zetten. De onderkleur op je werk die in alle latere lagen zal doorwerken. In aquarel heet dit de moederkleur. Je mengt dan in alle kleuren een tikje van een bepaalde kleur mee.
Nu maakten we op die onderkleur een tekening in potlood.

De kleuren zijn te verdelen in pure kleuren, tinten (tints)en schaduwen (shades). Tinten zijn de pure kleur opgewerkt met een mate van titaanwit. Shades met zwart.

sfeer -mixen- stapelen

T was een mooie zondag.

Het stilleven was groot qua kleur en vorm.

Er moesten dus keuzes gemaakt.

En hebberigheid ingetoomd, want ieder wilde die prachtige kleuren op eigen tafel om zich heen. Zie foto’s!

ZeehavenZondagatelier 6 mei

muzikale chaos en ordeningen

Bloody hot vandaag, een stralend zomerse dag. Met ramen en deuren open was het gelukkig toch goed te doen.

We begonnen in aquarel en evt droge techniek en het werd een drukke bedoening. Gestuurd door muziek zonder nadenken in kleur en vorm reageren. Al meeswingend en neurieënd leverde voor iedereen verrassende resultaten. Na ruim een half uur en ongeveer 40 muziekfragmenten had iedereen 4 verschillende schilderstukken. Zie de foto's. Als theoretische verduidelijking gaf het werk van Frantisek Kupka( 1872-1957)  mooie inzichten. Hij wilde kleur ontdoen van vorm. Hij wilde het karakter van de kleur recht doen. Blauw vond hij, een zich terugtrekkende kleur, die vooral in smalle vormen tot haar recht kwam. Oranje en geel hadden juist diffuse ronde vormen nodig. Hij beschouwde kleuren als muziek. Geen vorm, maar toch vol mogelijkheden over de diepere ordening van het leven te communiceren en deze te verduidelijken. De Fuga was daarvoor geschikt- muzieklijnen die uitgaande vanuit één punt op elkaar reageren en zo een compositie vormen met minimaal 2 en maximaal 5 verschillende lijnen. (zie foto's)

Verder vandaag de taak te ordenen via contrast organisch- geometrisch. Een grote centrale vorm en die omringen met geometrische strukturen. Escher werkte ook met contrasten. Dit is goed te zien in zijn vroegere werk waarbij het organische en geometrische elkaar versterkten. Ook benadrukte hij sommige onderdelen door juist andere in lichtere grijzen weer te geven. Zie foto's. Vandaag ook weer het werk van Lenneke van der Goot. Virtueuze tekeningen met grote contrasten in licht en donker en vorm. Bijzonder is de geometrische orde binnen een cirkel van couscous van Kader Attia. Het heeft het leven, zijn eigen jeugd, in de betonwereld van de banlieu in Parijs als onderwerp. Het leven dat gevoed wordt uit de natuurlijke organische wereld; in orde gedwongen door de struktuur van de stad. Met als grote vraag of dit kan.

Alles is ordening. Zelfs chaos is een soort v orde. in de beeldende kunst is er altijd de poging de zaak zo te ordenen dat de beschouwer begrijpt waar het om gaat; wat is belangrijk- wat is een neven zaak. Wat is boven, wat beneden. Wat voor- wat achter.
De middelen die we daartoe hebben zijn o.a. vorm, lijn, kleur, struktuur, tegenstellingen donker -licht, groot-klein.

Zelfs in verf kun je veel uitdrukken. Wil je verf laten zien, zoals v Gogh, of juist niet zoals bijv. Pyke Koch die zeer “glad”schilderde. Ook verfgebruik is een ordekwestie.
M.C. Escher werd zeer getriggerd door de merkwaardige menselijke eigenschap in 2 D afbeeldingen 3 dimensionale situaties te willen zien. Ook dit is een ordeningsprincipe en hij zette dat prachtig naar zijn hand en nam op ingenieuze wijze een loopje met de werkelijkheid.

Zondag Zeehavenatelier 11 mrt

i.p.v. spinnen en schoffelen

Zondag is een fijne stichtelijke dag. Dus begonnen met voorlezen van hoofdstuk 1 het 1 e deel uit Cennino Cennini 's ( ong 1360- 1427 " Il 'Libro dell 'Arte" . Het eerste handboek voor de kunstenaar. Alle kunstenaarsvakbekwaamheid ingebed in het grotere geheel van de devotie.

Maar het begon natuurlijk allemaal met die verrekte slang. Die was al niet vrolijk in de Christelijke geschiedenis, maar ook niet al te best in de Griekse. ( zie foto's uit - paradijs, Medusa en de zeeduizendpoten). Het gebrek aan ruggegraat maakt slangen, wormen per definitie slecht van karakter in vele verhalen. Toch is de slang ook symbool voor wedergeboorte omdat de huid wordt afgeworpen om te groeien.  En voor het almaar voortdurende eeuwige leven. De zichzelf in de staart bijtende ouroboros. Deze komt over de gehele wereld in allerlei culturen voor. (En PS kijk ook even bij t andere Blog 2018, met nog meer foto's van de theorie en behandelde kunstenaars. Soms overlapt het enigszins)

Er is een groot stilleven. Hangend en staand. Pannen, bloemen. En er zijn ipv slangen de Zaagers,  zeeduizendpoten!  Eigenzinnige boel weer vandaag. Dat is mooi. Sommigen gaan stoïcijns door met eigen plannen. Anderen gaan mee in het onderwerp. Echter aangaande de techniek gebeurt er van alles; onderzoek en leergierigheid. Er wordt gewerkt met aquarel, acryl, olie, watergedragen olie, pastel en houtskool.

Zondag Zeehavenatelier 11 febr

Prikborden

Alsof we een prikbord maken; onsamenhangende beelden bijeen brengen in één beeld. Met aandacht voor paletbeperking en dat betekent zeer weloverwogen keuzes maken. Het stilleven was letterlijk een ijle boel- hangende en liggende losse voorwerpen zonder relatie en bood weinig houvast. Eigenzinnigheid was nodig.

We begonnen met een half uur concentratie. Tekenen met kleine knobbelige takjes als voorbeeld. Op klein vlak even de hand-oog coördinatie oefenen. Linker en rechterhand afwisselen. En dan nog een keer zonder voorbeeld. Het leverde stuk voor stuk mooie tekeningen op.

Op de foto's zien we de lunch om en bij de houtkachel. Aan het werk en een impressie van het uiteindelijke resultaat op de ezels bij de werkbespreking aan het einde.

 

ZZ atelier 13 januari 2018

snuffelen in de Middenhavenstraat

Dikke mist vandaag. Mooi symbolisch voor alle nieuwe deelnemers. Ze volgden met veel vreugde de zondaglessen bij Marjan Jaspers. Zij stopte. Nu kwam de groep kijken of het hier in IJmuiden zou bevallen.

Mistig dus binnen en buiten. Aan het begin van het jaar en nieuw voor elkaar daarom een stilleven met eucalyptus takken, zeeppoeder op de grond en blauwe flinters en brokken. Kil in kleuren en reinigend van geuren. Morandi als voorbeeld vanwege zijn bijzondere behandeling van tussenruimten. Die waren bij hem net zo belangrijk als de voorwerpen zelf.

Ook was er een mooie eerbiedwaardige nog jonge meeuw die voor de deur van t atelier lag die ochtend.

We begonnen van 10 - 13 uur op zaterdag. En omdat het bevalt gaan we door; voortaan iedere tweede  zondag van de maand van 10- 16 uur.